1. ΣΠΙΡΟΜΕΤΡΗΣΗ & ΚΑΜΠΥΛΗ ΡΟΗΣ-ΟΓΚΟΥ ΠΡΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΒΡΟΓΧΟΔΙΑΣΤΟΛΗ
Η σπιρομέτρηση είναι η πιο διαδεδομένη εξέταση αναπνευστικής λειτουργίας.
Ο εξεταζόμενος κάθεται αναπαυτικά, κλείνεται η μύτη του με ρινοπίεστρο, αναπνέει αρχικά ήρεμα μέσα από το επιστόμιο, μετά παίρνει απότομα μια όσο το δυνατόν πιο βαθειά εισπνοή και μετά εκπνέει με όλη του την δύναμη για περίπου 6 sec.
Με την σπιρομέτρηση μετράμε τον όγκο αέρα που εκπνέεται στο 1ο sec της μέγιστης δυναμικής εκπνοής (FEV1, forced expiratory volume in the 1st sec of expiration), τον όγκο αέρα που εκπνέεται συνολικά στα 6 sec της εκπνοής (FVC, forced vital capacity), την σχέση μεταξύ τους (FEV1/FVC %), την μέγιστη εκπνευστική ροή αέρα (PEF, peak expiratory flow) καθώς και τις εκπνευστικές ροές (ταχύτητες εκπνοής) σε διάφορα σημεία της δυναμικής εκπνοής (στο 25%, 50%, 75% και μεταξύ 25-75% της FVC).
Επίσης παίρνουμε χρήσιμες πληροφορίες και για την μέγιστη εισπνοή.
Επαναλαμβάνοντας την σπιρομέτρηση 15 min μετά από 4 εισπνοές σαλβουταμόλης (Aerolin ®) παίρνουμε πληροφορίες για την ύπαρξη αναστρεψιμότητας μετά την βρογχοδιαστολή.
Η σπιρομέτρηση είναι απαραίτητη εξέταση για την διάγνωση, την αξιολόγηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία και την παρακολούθηση της πορείας των χρονίων νοσημάτων του αναπνευστικού, όπως είναι η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), το βρογχικό άσθμα, η πνευμονική ίνωση κλπ.
